**Als je 42 minuten wilt lopen over tien kilometer moet je niet harder starten dan 4.12 min per kilometer. Maar wat als je de eerste kilometer in 3.49 min loopt? Een verslag van de wedstrijd die ik gisteren in Pijnacker, Zuid-Holland, liep. **

Al twaalf jaar lang start ik bij negen van de tien wedstrijden te hard. De oorzaak: pure adrenaline! Zo ook gisteren. Ik had mezelf voorgenomen om 4.12 min per kilometer te lopen en, mocht ik nog wat zuurstof over hebben, de laatste kilometer te versnellen. Om dit te realiseren, kroop ik de hele week bijtijds mijn (te warme) bedje in, at ik extra gezond (geen stroopwafels bij de thee en geen zoute dropjes na het trainen) en beperkte ik mijn trainingsintensiteit. Ondertussen beloofde ik mijn geliefde dat bij winst hij de te vergeven cadeaubon mocht innen.

**In de kopgroep**

Bij de start analyseerde ik de concurrentie. Oef, sterker dan ik dacht. Maar ik liet me niet kennen en zodra de burgemeester van Lansingerland het startschot loste, schoot ik naar voren. Hup, achter de kopgroep aan. Na één kilometer had ik daar al spijt van en droop ik af. Na een kilometer of drie herpakte ik mezelf en liep ik rond de 4.10 min. Dit kwam meer in de buurt van de tijd die van tevoren in gedachte had. Ik voelde me krachtiger worden. Tot het moment dat we natuurgebied de Groenzoom (parcours van de Vliegende Vrouwen Run – Dé Ladiesrun van het Oostland) inliepen. Een open veld waar we vol tegenwind hadden. Vanaf dat moment was iedere kilometer zwaar. Er gingen allerlei gedachten door mijn hoofd. Ik was teleurgesteld dat ik veel te hard was gestart, stelde mezelf constant de ‘wat als…?’ vraag. En ondertussen bleef ik maar achterom kijken; word ik al ingehaald door andere Vliegende Vrouwen? Allesbehalve relaxed lopen. Bij de laatste kilometer besloot ik álles te geven. Achteraf bleek het 1400 meter te zijn en 400 meter is op zo’n moment een mentale killer. Maar: ik kwam over de finish, de medaille is binnen én ik werd verblijd met een goddelijke Mars 😉 Hoe ik mezelf motiveer voor de volgende wedstrijd? Extra hard trainen en vooral niet opgeven!

*Foto: John van Amsterdam*