Zweten bij (en door) de coopertest

De coopertest. Het was al even geleden dat deze 12 minuten loop in mijn training voorbij kwam. Vorige week maandag ‘moest’ ik er aan geloven. Woensdag trotseerde ik voor de laatste keer de Rotterdamse ‘Trap’, zaterdag liep ik ontzettend veel spierpijn op en zondag trainde ik mijn geliefde.

Zo. Dat was in een notendop mijn trainingsweek. Ik merk dat ik de smaak na de marathon weer te pakken krijg. Het duurde en duurde maar voordat ik weer fatsoenlijk kon trainen, maar nu is het hek van de dam! Toen vorige week maandag werd aangekondigd dat we een coopertest zouden doen nadat we vier keer 800 meter hadden gelopen (oef!), kreeg ik het benauwd. Weinig snelheidstrainingen lagen daaraan ten grondslag. Toch ging het wonder boven wonder best goed. Met een afstand van 2920 zat ik dichtbij mijn PR van 3020. Ik liep de eerste 1500 meter met mijn trainer, maar daarna moest ik het op eigen kracht doen. Best pittig… Ik vind het altijd fijn als ik me aan iemand kan optrekken. Toch wist ik het tempo vol te houden en dat geeft vertrouwen!

Spierpijn
Woensdag trotseerde ik met collega’s De Trap bij het Centraal Station van Rotterdam. Vijf keer liep ik 180 treden op en af. De volgende dag werd ik er haarfijn aan herinnerd. Zelfs tijdens de training afgelopen zaterdag waren mijn kuiten De Trap nog niet vergeten. De training bestond uit één keer een 1500 meter op de baan lopen en daarna tien keer 150 meter sprinten. Bij de 1500 meter was ik niet vooruit te brandden. Mijn benen wilden niet meer. Middels verzuring lieten ze me dat weten. Frappant; de sprintjes gingen top!

Coach
Zondagochtend liep ik een rondje van ruim drie kilometer. Reden: vriendlief heeft zich ingeschreven voor een vijf kilometer wedstrijd en ik ben gebombardeerd tot coach (lees: dat idee heb ik ‘subtiel’ naar voren geschoven;-)). Morgen staat de volgende training als coach op het programma, leuk! Wordt vervolgd…

967 Reacties