Mijn eerste marathon: de 1e trainingsweek

Op zondag 10 april wil ik mijn allereerste marathon gaan lopen. Als dertienjarige droomde ik al van een start en finish op de beroemde Coolsingel. Nu ik vijfentwintig word, vind ik het een perfect moment om er helemaal voor te gaan! Ik zal jullie de komende maanden meenemen in mijn marathonavontuur middels blogs en vlogs.

Zoals ik vorige week vertelde, kreeg ik een lichte hartverzakking toen ik hét schema in mijn mailbox vond. Ik wist dat je veel voor de marathon moest trainen, maar zóveel…? Gisteren sloot ik mijn eerste trainingsweek af met een twintig kilometer lange duurloop. En nu heb ik spierpijn.

Mijn redder in nood
Maandag begon leuk: lekker trainen op de baan met mijn hardloopmaatjes. Anderhalf uur trainen is zo voorbij als je gezellige mensen om je heen hebt. Om die reden zag ik op tegen de training van woensdag. Het zag ernaar uit dat ik in mijn uppie de kou moest trotseren. En dat dertien kilometer lang in een afwisselend tempo van 6.25 tot 5.42. Oef! Gelukkig was het mijn geliefde die het goed aanvoelde, zijn fiets pakte en veranderde in een ware mental coach. Het werd een bijzondere loop met goede gesprekken, totale rust op straat (en dat in Rotterdam) en een voldaan gevoel ten top.

Trail
Ook het weekend begon goed. Zaterdagochtend ontving ik een Whatsappje met het verzoek mijn trailschoenen aan te trekken. We werden geacht een half uur lang in de modder, zand en gras te spelen. Dat wil zeggen: trainert had een parcours uitgezet over een grasveld, door modderige paadjes, zigzaggend langs bomen en als toetje een sprong over een boom (een omgehakte boom, dat wel… ;-)) Wat een feest! Ik weet van vroegâh dat ik dit soort trainingen ook altijd het leukste vond. Baantrainingen kunnen nog weleens geestdodend zijn, maar met trailen ben je vooral bezig om niet te vallen en vooral geen schoenen in de modder achter te laten. Je wordt afgeleid. En nog een voordeel: je wordt er oersterk van!

Liefde
Veel trainen heeft een opmerkelijk effect op mij. Ik raak nog meer loopverslaafd. En ik wist niet dat dat kon. Zondag stond ik weer te trappelen om mijn loopschoenen aan te mogen doen. Ook vriendlief was weer te porren voor een stukje draven. Onder begeleiding van zijn fiets trapte hij twintig kilometer door de polder, ondertussen rillend van de kou. Dát is nou liefde….

Op naar de tweede trainingsweek!

759 Reacties