Mijn eerste marathon: dertig kilometer door weer en wind

Op zondag 10 april wil ik mijn allereerste marathon gaan lopen. Als dertienjarige droomde ik al van een start en finish op de beroemde Coolsingel. Nu ik vijfentwintig word, vind ik het een perfect moment om er helemaal voor te gaan! Ik zal jullie de komende maanden meenemen in mijn marathonavontuur middels blogs en vlogs.

Sinds een aantal weken blogt ‘ultraloper’ Anne Groenewege. We schrijven aan elkaar in dagboekvorm.

Schreef ik in mijn laatste blog nog dat ik voornemens was dertig kilometer te lopen, inmiddels zitten er al twee duurlopen van dertig kilometer op! En dertig is ver, kan ik je vertellen. Voor jou vast een peuleschil, Anne. Ik krijg nog meer bewondering voor het feit dat jij niet voor 42 kilometer en 195 meter traint, maar voor nog veertien kilometer meer! B-I-Z-A-R.

Spontane dertig kilometer loop
De bedoeling was dat ik vorige week zondag mijn eerste dertig kilometer zou lopen. De weersverwachting was verre van zonnig en met een feestje de avond ervoor, zag ik best op tegen deze training. Vrijdag daarentegen, was het top loopweer! Die dag was ook de fotoshoot voor de nieuwe Vliegende Vrouwen website, welke in de tweede week van maart gelanceerd wordt. Na de shoot zou ik nog een afspraak hebben, maar die ging uiteindelijk niet door. Ik besloot om ‘dan maar’ mijn super lange duurloop te doen. Mentaal best een dingetje. Ik moet me daar echt op voorbereiden en bovendien had ik geen horloge en sportvoeding bij me.

Haagse hopjes en ontbijtkoek
Met mijn overlevingspakket dat bestond uit Haagse hopjes, een plakje ontbijtkoek, flesje AA en een flesje water met vitaminetablet liep ik de dertig kilometer. Met mijn moeder als mental coach (en tijd en afstand aangever) naast me op de fiets werd het een mooie training. We vertrokken rond 16.00 uur, toen het nog licht was. Prachtige vogels vlogen over en langs ons heen, om vervolgens te genieten van de zonsondergang en te eindigen in een donkere avond waarvan wij één van de weinigen waren die zich nog buiten op straat bevonden. Alleen de laatste drie kilometer waren ‘killing’. Dicht bij huis zijn, maar nog niet op de dertig kilometer zitten is ontzettend frusterend, heb ik gemerkt. De warme douche lonkt, maar je mag nog niet… Ik heb de woonplaats waar ik ben opgegroeid nog nooit zo goed bekeken. 😉

Harde wind
Afgelopen zondag heb ik de tweede dertig kilometer gelopen. Dit keer met een loopmaatje van de club. Ze had een mooie route uitgezet, dwars door de polder. De eerste zeven kilometer gingen heerlijk. Daarna was het de harde wind die zorgde voor een extra moeilijkheidsgraad. We werden van de ene kant van de weg naar de andere kant geslingerd. Vervolgens vlogen we als ware Vliegende Vrouwen het asfalt over. Je begrijpt dat het nuttigen van de sportvoeding een behoorlijke uitdaging was… Maar uiteindelijk liepen we keurig dertig kilometer in een tijd die vier seconden sneller was dan de kilometertijd die op het schema stond! Het gaat goed en ik heb enorm zin in 10 april!

Hoe was jouw Trail by the Sea in Zeeland, Anne? Niet weggewaaid? Heeft je Geen Getrut shirt (Roparunteam shirt) je er doorheen geholpen?

Waar ik ook wel benieuwd naar ben; wat voor sportvoeding gebruik jij? En hoe weet je wanneer je wat moet nemen? Ik gebruik nu sportvoeding van SIS. Tijdens het lopen gebruik ik gelletjes met een ‘lekker’ ananassmaakje en na het lopen neem ik een aardbei recovery drink.

Bij Wiggle kocht ik 30 gelletjes voor € 30.
Bij Wiggle kocht ik 30 gelletjes voor € 30.
Schermafbeelding 2016-02-22 om 13.43.15
Om de heropbouw van spierweefsel te bevorderen, kocht ik bij Run2dag de SIS recovery drink. Deze kostte € 19,95.
241 Reacties