De Bruggenloop: mijn ‘comeback’

In mei ging het mis. Eigenlijk in oktober 2015 al, maar na de tien kilometer wedstrijd in mei schoten de pijnscheuten door mijn hamstring. Even was het gedaan met het hardlopen. Maar gisteren maakte ik mijn ‘comeback’ tijdens de Rotterdamse Bruggenloop!

Als je mij wilt straffen, moet je me vooral geen wedstrijden laten lopen. Wat heb ik me onrustig gevoeld de afgelopen maanden. Ik merkte hoe erg ik het ‘overwinningsgevoel’ miste. Finishen geeft mij een enorme kick en een goede tijd lopen is een boost voor mijn zelfvertrouwen.

Zwemmen en fietsen
Na zeven maanden wandelen, zwemmen en fietsen, werd het weer de hoogste tijd om mij aan de start van een mooie hardloopwedstrijd te geven. Veel te lang had ik mijn gezicht daar niet laten zien.

Het zwembad: de afgelopen maanden mijn hotspot.
Het zwembad: de afgelopen maanden mijn hotspot.

Zenuwen
In een veel te warme outfit stond ik aan de start van ‘Together we beat the bridges’ -Bruggenloop. De inschattingsfout van drie lagen kleding (zie bovenstaande foto om de desbetreffende hardloopster als ‘michelinman’ te spotten) had alles te maken met tijdgebrek. Als vanouds gierden de zenuwen door mijn lijf bij het in de file staan voor de Kuip, de startlocatie van de Bruggenloop. Zonder om te kleden (en de warming-up, oef….) ben ik vijftien kilometer lang van brug naar brug gerend.

Vliegende Vrouw
De eerste brug die getrotseerd moest worden was de Erasmusbrug. Als een ware Vliegende Vrouw had ik het gevoel eroverheen te vliegen. Heer-lijk! Dat was wel eens anders geweest… Van tevoren had ik al bepaald dat ik puur op gevoel wilde lopen, zonder horloge, zonder haast. Alles om die (verdomde) hamstring goed te houden. En eerlijk is eerlijk: ontspannender dan dit kon ik niet lopen. De Van Brienenoordbrug was minder aardig voor me. Auw. Altijd fijn als je op zo’n moment een brede kerel voor je hebt lopen 😉

Het resulteerde in een tijd waar ik heel tevreden mee ben: 1.06.10.

Op naar de Rotterdam Marathon!

487 Reacties