Mijn eerste marathon: 25 km hardlopend door de regen

Op zondag 10 april wil ik mijn allereerste marathon gaan lopen. Als dertienjarige droomde ik al van een start en finish op de beroemde Coolsingel. Nu ik vijfentwintig word, vind ik het een perfect moment om er helemaal voor te gaan! Ik zal jullie de komende maanden meenemen in mijn marathonavontuur middels blogs en vlogs.

Sinds vandaag blogt Anne Groenewege voor Vliegende Vrouwen en dat vind ik top! Anne is ontzettend enthousiast en dat zie je aan haar schrijfstijl. En haar avonturen, niet te vergeten. Na de Boston Marathon heeft ze zich nu ten doel gesteld om aan The Two Oceans race in het verre Afrika deel te nemen. Vanaf nu kun je dus niet alleen genieten van mijn marathonverhalen, maar ook van deze blogster die 56 kilometer wilt gaan afleggen.

Hi Anne,

Wat leuk om te horen dat je mijn marathonavonturen volgt! Nu kan ik natuurlijk niet meer terug… Jaja, dat bloggen is een erg goede stok achter de deur 😉 Na jouw blogs over de Boston Marathon te hebben gevolgd, was ik om. Een marathon lopen moet een ontzettende kick geven. Tijdens het lopen misschien niet echt, maar dat moment dat je voet over de finish gaat, moet heerlijk voelen. Jij bent inmiddels marathondeskundige. Hoe voelt dat moment nou? En heb je dat gevoel na meerdere marathons te hebben gelopen nog steeds? Misschien dat ik een conclusie kan trekken aan de hand van je nieuwe doel. The Two Oceans… Wauw, wat stoer! Is dat een race waar je altijd al van gedroomd hebt of is het een impuls geweest? Zo van: je las een blog en dacht; Kaapstad… lijkt me een mooie bestemming. Oh, je kunt er hardlopen? 56 kilometer? Nou vooruit…

Knipperlicht relatie
Afgelopen marathonweek was vergelijkbaar met een knipperlicht relatie. Maandag was het even uit tussen het hardlopen en mij. De intervaltraining werd geruild tegen een avondje Vrienden van Amstel Live. Woensdag werd dat ruimschoots ingehaald met een wisselduurloop van tien kilometer. Het was die avond ‘dik aan’. Maar zaterdag was het helemaal over en skipte ik de training. Mijn lijf wilde niet meer en dus leek het me verstandig me te focussen op de zondag: 25 kilometer aaneengesloten hardlopen. Een PR wat betreft afstand. Met mijn geliefde op de fiets naast mij, liep ik 25 kilometer lang door de regen. Vriendlief had het zó koud, dat we hadden afgesproken dat ik iedere vijf kilometer even zijn handen pakte en deze opwarmde. Romantisch hoor 😉 Desondanks voelde het super om deze training ‘afgewerkt’ te hebben. Het geeft me vertrouwen. En dat is een fijn gevoel.

Anne, heb jij er vertrouwen in dat je 56 kilometer lang kan hardlopen? Het is wel écht veel…

899 Reacties