35 kilometer knokken

Op zondag 10 april wil ik mijn allereerste marathon gaan lopen. Als dertienjarige droomde ik al van een start en finish op de beroemde Coolsingel. Nu ik vijfentwintig word, vind ik het een perfect moment om er helemaal voor te gaan! Ik zal jullie de komende maanden meenemen in mijn marathonavontuur middels blogs en vlogs.

Voor wie mijn vlog heeft gezien: trainen voor de marathon is niet altijd even leuk en makkelijk. Afgelopen zondag stond er 35 kilometer op de planning. Mentaal leek me dit al heel zwaar, maar met mijn geliefde op de fiets naast me, had ik er toch vertrouwen in dat het me moest gaan lukken.

Mental coach
Het oorspronkelijke plan was dat ik de eerste 15 kilometer in m’n uppie zou gaan lopen en dat vriendlief daarna naar mij toe zou fietsen om me de laatste 20 kilometer gezelschap te houden. Maar het was zó lekker weer dat mijn mental coach/bidonaangever/diskjockey besloot de barre tocht mee te gaan trotseren. Thank God! De route voerde langs mijn ouderlijk huis, het parcours van de Ladiesrun Oostland, Oude Leede, Ackerdijkse Plassen en weer richting huis. Prachtig! In de Groenzoom (nieuw natuurgebied waar de Ladiesrun Oostland plaatsvindt) liep ik een groot gedeelte over paardenpaden. Bewust. Het was dan wel zwaar, maar wel een stuk minder belastend dan de klappen die je gewrichten krijgen van het lopen op asfalt.

Knak
Na 20 kilometer kreeg ik mentaal een opkikker. ‘Nog drie keer vijf kilometer en het zit er al op’, dacht ik. Maar daar vergiste ik me lelijk in. Het was niet ‘al’ maar ‘pas’. Ik kreeg last van mijn heup, er zat een gekke ‘knak’ in mijn knie en ook mijn bovenbeen begon te protesteren. Niet goed. Na 25 kilometer besloot ik een pauze te nemen. Voorzien van een gelletje, een slok water en een paar bemoedigende woorden van mijn geliefde, ging ik de laatste 10 kilometer in.

You’re simply the best
Het ging niet meer. Echt niet. Mentaal zat ik er doorheen, maar wat me vooral parten speelde was de pijn in mijn rechterbeen. Na 27 kilometer klonk ‘You’re simply the best’ van Tina Turner. ‘You’re simply the best, better than all the rest. Better than anyone, anyone I’ve ever met!’ Het was mijn eigen diskjockey die me een ontzettende oppepper gaf door dit nummer op zijn telefoon voor mij af te spelen!

De laatste kilometers gingen heel moeizaam, maar ik heb het gered! Wel heb ik besloten -in samenspraak met de sportmasseur- om aankomend weekend de tweede keer 35 kilometer te skippen. Even rust… En knallen op 10 april! Zijn er nog Vliegende Vrouwen die komen aanmoedigen? 😉

En voor blogger Anne: heel veel succes en vooral plezier in Afrika! Die 56 kilometers gaan je lukken 🙂 laat je ons weten hoe het is gegaan?

4.582 Reacties